Tijdens research naar online gepubliceerde ‘out of the box denken-artikelen’, kwam er een overheersende conclusie boven borrelen. Namelijk dat bepaalde individuen, in de fora onder betreffende schrijfsels, extreme moeite hebben om zich te focussen op de intentie van een boodschap. De hoofdzaak weten zogenaamde critici nog net te onderscheiden van bijzaken. Echter eenmaal in de ban van hun eigen gelijk en gedachtegoed inzake het onderwerp, raakt men het spoor volledig bijster. Al ‘scrollende’ door de drab van onzinnige mededelingen krijg je als toeschouwer met enige aanleg voor empathisch vermogen, een onbehaaglijk en meelijwekkend gevoel voor de auteur en zijn aanvankelijke gedachtegoed. De collectieve interpretatie van een initiële boodschap heeft een onderwerp totaal van richting veranderd en velen zijn verworden tot roependen in hun eigen woestijn. Ronduit jammer.

 

Bundel creatieve energie tot een constructieve brainstorm

Want wat als men voortaan bij de kern blijft om vanuit die gedachte creatieve energie te bundelen tot één constructieve ‘brainstorm’, waarbij afzonderlijke geesten gezamenlijk out-of-the-box-denken? Het zal waarschijnlijk een uniek bewustwordingsproces in gang zetten. Het menselijk brein is, eenmaal verenigd, een machtig instrument om uit aannames en bevindingen wetenschappelijke feiten te distilleren en daarin verder te evolueren. De enige absolute vereiste groepsdiscipline in een dergelijk proces is de wil om samen te werken en elkaar geestelijke ruimte en tijd te gunnen. En daarmee zijn wij direct aanbeland bij de vraag en tegelijkertijd het antwoord over waarom out-of-the-box-denken zoveel hinder en tegenwerking ondervindt in de bedrijfscultuur. Simpelweg omdat er volgens de bovenste lagen van een bedrijfsorganisatie geen ruimte en tijd is om af te wijken van de reeds jaren geleden gebaande paden.

 

Durf out-of the-box te denken

“Wij hebben het altijd zo gedaan, dus waarom zou het nu ineens anders moeten?” Eén van de meest gehoorde en weinig originele cliché-uitspraken, die getuigen van weinig lef en visie. Toch zie je deze visie op grote schaal als een grauwe sluier over bedrijven en hun beleid hangen. Tijd is immers geld en geestelijke ruimte gaat weer ten koste van het algemeen belang van bedrijven. Teveel onzekerheden en en te weinig concrete aanknopingspunten om om op voort te borduren binnen een bedrijfsvisie. Ronduit jammer wederom. Het laat zien dat angst regeert bij veel organisaties. Angst om afgerekend te worden op collectief falen. Even los van de idealistische gedachte is het natuurlijk maar wat logisch om op deze manier een bedrijf te runnen. Eventuele flaters door out of the box te denken brengen aanzienlijke risico’s met zich mee en kunnen het voortbestaan van bedrijven bedreigen. De keuze om maar ‘gewoon’ binnen kaders en hokjes te blijven denken en functioneren is daarom vaak een behouden en veilig ingecalculeerde keuze. Kortom, bedrijven/organisaties en daaronder weer managers hebben decennia lang de neiging gehad om werknemers productief te maken door middel van onderwerping in autoritair gezag. Het onderdrukken en inkaderen van menselijke emoties en verlangens, en enkel te acteren op bevel van hogerhand. Een hardnekkig fenomeen dat halsstarrige bedrijven en organisaties maar moeilijk van zich af wisten te schudden.

Mensen moesten van oudsher volgens de Marxistische filosofie werken als hersenloze, voorgeprogrammeerde robotten. Allemaal ten faveure van het grotere, sociaal-maatschappelijke (communistische) doel. Het eigenbelang was ondergeschikt aan het algemene belang en dat is vandaag de dag vanzelfsprekend nog steeds het geval. Knappe koppen onder ons kregen alleen in de gaten dat door juist het menselijke aspect binnen de kwestie arbeidsproductiviteit te belichten, men met het verschaffen van geestelijke ruimte en tijd binnen individuele- en groepsarbeidsprocessen, op de lange termijn betere resultaten boekte. Mits deze aanpak uiteraard op de juiste wijze gemanaged werd. De mens wil tenslotte een bepaalde mate van vrijheid voelen, maar ergens een beetje aangestuurd worden op gezette tijden is stiekem toch wel fijn. Door het verschaffen van teveel vrijheid gaan sommige mensen zwemmen en weten zij hun werkzaamheden niet helder meer te formuleren en uit te voeren. De structuur is zoek en sommige mensen hebben dit nu eenmaal nodig.

De kapitale kracht van geluk - Ricardo Semler
“De kapitale kracht van geluk” – bron: VPRO ‘Tegenlicht’

 

Hoop op verandering in de toekomst

Er is echter hoop. Of dit ijdele hoop is zullen de komende jaren gaan uitwijzen. Wij zien steeds meer jonge en innovatieve bedrijven overal ter wereld die een andere manier van denken uitproberen in hun bedrijfsvoering. Visies die gestoeld zijn op het ontwikkelen van talenten en uiteindelijk competenties van het menselijk individu. Gooi er een stukje verantwoordelijkheidsgevoel in ten gunste van het algemene belang en je creëert ontzettend gemotiveerde en geïnspireerde medewerkers. Medewerkers welke zich gewaardeerd voelen om wie zij zijn en waartoe zij in staat worden geacht.

Deze nieuwe tendens binnen de bedrijfswereld zet de mens en zijn welzijn voorop, maar uiteindelijk wel in het belang van de commerciële bedrijven. Laten wij de extrinsieke motivatie van zogenaamde vooruitstrevende en innovatieve bedrijven voor het gemak maar even buiten beschouwing laten. Want dit is natuurlijk nog net als vroeger zo klaar als een klontje. Alles draait nog steeds om de pegels. Geld verdienen, heel veel geld verdienen is nog steeds de voornaamste drijfveer om via intrinsieke motivatie werknemers arbeidsproductiever te maken. Noem het zwartkijken, noem het cynisme of anderzijds pessimisme. De Braziliaanse entrepreneur en pionier in het out of the box denken op managementniveau Ricardo Semler, ziet in het geluk van zichzelf en zijn werknemers de kapitale kracht liggen. Door middel van;

  • Geluk
  • Liefde
  • En (heel belangrijk) eigen verantwoordelijkheidsgevoel

centraal te stellen in zijn onderneming, excelleren zijn werknemers meer dan ooit tevoren. Wij als westerse beschaving vinden deze gewaarwording heel opmerkelijk en uniek. Mwoah..misschien lag het tijdens eeuwen van onderwerping heen al voor het oprapen. Machtswellust, geld en een totaal gebrek aan empathie voor het welzijn van de mens en zijn omgeving, staken hier echter al die tijd een stokje voor. En eigenlijk nog steeds natuurlijk, maar hoop doet nu eenmaal leven.

“ Waanzin is altijd hetzelfde blijven doen en toch een ander resultaat verwachten.” Albert Einstein

 

Out-of-the-box denken, een normale gang van zaken

Laten wij er voor het gemak vanuit gaan dat out-of -the-box-denken een normale gang van zaken wordt binnen bedrijvigheid. De uitkomst is hoe dan ook hogere bewustwording van het menselijk individu in het algemeen in combinatie met collectieve maatschappelijke vooruitgang. Een win-winsituatie voor mens- en maatschappij toch? Dus kom op bedrijven en managers van Nederland! Laat het nu eens afgelopen zijn met die oubollige leiderschapsstijlen en omarm out-of-the-box-denken voor jezelf en je team. Het belooft echt geen Sodom en Gomorra-achtige boel te gaan worden hoor. Daar ben je nog altijd zelf bij met z’n allen. Echter simpelweg zo nu en dan even uit die comfortzone stappen als groep kan zoveel goeds teweeg brengen. We zullen de komende jaren wel zien wie er beschikt over een gezonde dosis lef en wie liever angstige grijze muisjes blijven.